Page:Eachtradh Eibhlís i dTír na nlongantas - Ó Cadhla.djvu/116

This page has not been proofread.
108
EAĊTRAḊ EIḂLÍS

ġlas aċt aṁáin an Rí agus an Ḃainríoġain agus Eiḃlís.

Stad an Ḃainríoġain go hobann agus saoṫar uirre, agus d’ḟiaḟraiġ sí ḋ’Eiḃlís a ḃfaca sí riaṁ an Gárlaċ Sliogánaċ.

Duḃairt Eiḃlís ná facaiḋ, agus rud eile ná raiḃ a ḟios aici cadé an sórt é in aon ċor an Gárlaċ Sliogánaċ seo.

“As sin,” arsaiġ an Ḃainríoġain, “a ḋéin- tear an súp.”

“Ní ḟaca mé ceann aca riaṁ,” arsaiġ Eiḃlís, “agus rud eile, níor airiġ mé tráċt orra.”

“Siubail leat, má’s eaḋ,” arsaiġ an Ḃain- ríoġain, “agus inneosa sé a sceul duit.”

Nuair ḃíodar ag imṫeaċt d’airiġ Eiḃlís an Rí á ráḋ go híseal leis an gcuideaċta, “Tá siḃ go léir saor arís!”

“Is maiṫ é sin,” arsaiġ Eiḃlís; ḃí sí an- ḃuaḋarṫa mar ġeall ar an méid d’órduiġ an Ḃainríoġain a ḋí-ċeannaḋ.

’San imṫeaċt dóiḃ casaḋ Ollṗiast orra agus é in a ṫrom-ċodlaḋ ’sa ġréin ’sa ċasán rómpa. (An t-ollṗiast so fiolar b’eaḋ an leaṫ tosaiġ de agus leoṁan b’eaḋ an leaṫ eile.) “Éiriġ, a scraiste díoṁaoin!” arsaiġ an Ḃainríoġain, “agus teasbáin don ḃean uasal so an Gárlaċ Sliogánaċ. Caiṫfe mise casaḋ ṫar n-ais ċum feuċaint i ndiaiḋ roinnt dí-ċeannaḋ tá órduiġṫe agam,” agus ċuir sí ḋí, agus d’ḟág sí Eiḃlís agus an Ollṗiast annsin i gcuideaċtain a ċéile. Ní ró ṁaiṫ a ṫaiṫniġ deallraṁ na hOllṗéiste le hEiḃlís, aċt mar sin féin ċreid sí go mbeaḋ sé ċoṁ sáḃálta ḋí a ḃeiṫ in a ḟoċair le ḃeiṫ i gcuid- eaċtain na Bainríoġna allta sin.